Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Η Συμφωνία Του Εξάνδρου 1 - Καθαρό Φως


Η Συμφωνία Του Εξάνδρου 1 - Καθαρό Φως

Η αλαζονεία που προκύπτει από την προσωπικότητα των νοητικά ανεπτυγμένων όντων είναι το ίδιο στοιχείο που αναιρεί την ανεπτυγμένη νόησή τους. Στην περίπτωση του Εξάνδρου, η αλαζονεία έγκειται στη μανία για επικράτηση. Ξεκίνησε ως ανάγκη, συνεχίστηκε με τη μορφή επιθυμίας και ανήχθη σε εθισμό. Τελικά, έφτασε να γίνει μανία. Μανία για επιβολή και επικράτηση. Για να ξεχωρίσει κάποιος από το πλήθος, πρέπει να σηκωθεί υψηλότερα από εκείνο. Ο Έξανδρος αποφάσισε να σηκωθεί βάζοντας τα χέρια του επάνω στα κεφάλια και τα μυαλά των γύρω του, σπρώχνοντας τον εαυτό του προς τα επάνω. Γι’ αυτό και είναι δούλος του μυαλού του, αντί κυρίαρχος.
Η πρώτη πράξη της συμφωνίας του Εξάνδρου ήταν ο εξαγνισμός των άλλων. Ήθελε να ξεκινήσει ως ήρωας, ύψιστος και έντιμος. Αποφάσισε πως πρώτα θα εξάγνιζε τον κόσμο και μετά θα τον έσωζε. Μέχρι το μεσημέρι είχε ετοιμάσει όλα όσα χρειαζόταν στο κρησφύγετό του και το βράδυ, τέσσερα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, έσερνε κάτω από το κατώφλι της πόρτας του το πρώτο του θύμα. Θυρώπη το όνομά της. Η εμφάνισή της άνευ σημασίας, καθώς ο Έξανδρος πήρε εσκεμμένα ένα τυχαίο άτομο.
Ξύπνησε όρθια και δεμένη στον κεντρικό ξύλινο στύλο του κρησφύγετου. Υπήρχε παντού σκοτάδι, αλλά εκείνος μόλις άκουσε τις φωνές της βγήκε από το διπλανό δωμάτιο και άναψε αμέσως όλα τα φώτα. Εκείνη τον κοίταξε τρομοκρατημένη και άρχισε να φωνάζει ακόμα πιο δυνατά. Με ένα δυνατό χτύπημα στο πρόσωπο, ζαλίστηκε κι έχασε για λίγο τη δύναμή της.
Ο Έξανδρος την έλυσε από το στύλο αλλά την άρπαξε με το αριστερό του χέρι από το λαιμό, κρατώντας την όρθια στη θέση της. Αγαλλίασε, καθώς έβλεπε μέσα στα μάτια της γυναίκας. Ένιωθε στην καρδιά του την έναρξη της συμφωνίας του, το πρώτο του βήμα προς τον εξαγνισμό του κόσμου.
Δίπλα στο στύλο είχε από νωρίς τοποθετήσει μια μικρή συσκευή ηλεκτρονικής πυρακτώσεως, μέσα στην οποία είχε εναποθέσει μια μακριά, χοντρή βελόνα. Την πήρε στο ελεύθερο χέρι του και την έφερε μπροστά στο αριστερό της μάτι. Ολόκληρη η βελόνα έκαιγε και το χέρι του πονούσε, αλλά ήταν προετοιμασμένος να πληρώσει αυτό το τίμημα για το καλό του κόσμου.
«Οι λέξεις αποκεφαλίζουν την ασφάλεια» μονολόγησε με ψυχρότητα και ψυχραιμία. Ακουγόταν σα να απαγγέλει στον εαυτό του.
Η Θυρώπη προσπάθησε να πει κάτι αλλά ο Έξανδρος πρόλαβε να βυθίσει την πυρακτωμένη μεταλλική άκρη στο μάτι της, μετατρέποντας τις λέξεις της σε ουρλιαχτό, όπως αυτό του ζώου. Αμέσως άφησε τη βελόνα από το χέρι του και το χρησιμοποίησε για να της κλείσει το στόμα, επειδή οι κραυγές της τον αποσυντονίζανε. Η βελόνα είχε μείνει κρεμασμένη στον αέρα, με την άκρη της βουτηγμένη μέσα στην κόρη του ματιού της γυναίκας.
«Το ουρλιαχτό μέσα στο μυαλό έρχεται στα ξαφνικά, σπάει την άμυνα και εξαφανίζεται πάλι στα ξαφνικά» είπε εκείνος.
Πήρε το χέρι του από το στόμα της και, με ανοιχτή την παλάμη του, έσπρωξε το πίσω μέρος της βελόνας, χώνοντάς την ακόμα πιο βαθιά. Τώρα είχε φτάσει μέχρι τη μέση μέσα στο μάτι της και χάιδευε τη μεμβράνη του εγκεφάλου της. Προσπάθησε να τον δαγκώσει. Κατάφερε να γραπώσει τον καρπό του αριστερού χεριού του με τα δόντια της. Έβαλε όλη της τη δύναμη για να τον πονέσει, να τον κομματιάσει αν χρειαζόταν. Κατειλημμένος όμως από τη μανία του ο Έξανδρος αγνόησε τον πόνο.
«Οι ήχοι ενισχύουν τις λέξεις, τις διογκώνουν και συχνά τους δίνουν ψεύτικη δύναμη».
Ψύχραιμα και προσεκτικά, έσπρωξε περισσότερο την καυτή βελόνα κι εκείνη τρύπησε λίγα εκατοστά από τον εγκέφαλο της γυναίκας. Η Θυρώπη έχασε τον έλεγχο των μυών της. Τα μάτια της γυρίσανε, τα χείλη της μελανιάσανε απότομα και από το σφιγμένο λαρύγγι της βγήκε ένας πρωτάκουστος θόρυβος, σαν κάτι να πνίγεται στο εσωτερικό του σώματός της.
«Οι λέξεις που φέρουν ψεύτικη δύναμη, διαστρεβλώνουν το νόημα που περιέχουν.»
Ο άντρας, άπλωσε το δεξί χέρι του προς το ράφι κάτω από τη συσκευή πυρακτώσεως, αρπάζοντας ένα βαρύ, μεταλλικό σφυρί.
«Ο οργανισμός που φέρει την ψεύτικη δύναμη σκοτεινιάζει τον περίγυρό του, ταράζοντας τις ρίζες των περιβαλλόντων στοιχείων.»
Κατέβασε με δύναμη το σφυρί, σπρώχνοντας την υπόλοιπη βελόνα βαθιά μέσα στον εγκέφαλο της γυναίκας. Η βάση της βελόνας πήρε τη θέση της κόρης, κολλημένη επάνω στο βολβό του ματιού. Μέσα σε μια στιγμή το σώμα της Θυρώπης κοκάλωσε. Η λάμψη της ζωής της, βιασμένη από τη μανία του Εξάνδρου, πέθανε κάπου μέσα της, αφήνοντας τη γυναίκα κενή.
«Καθαρό φως» είπε. Αμέσως αντιλήφθηκε πως είχε μόλις συνθέσει το πρελούδιο της συμφωνίας του. Αντιστάθηκε στη συγκίνηση που προσπάθησε να τον κυριεύσει.
Φιλώντας τα μαυρισμένα χείλη της Θυρώπης, ο άντρας ελευθέρωσε το λαιμό της από τη γροθιά του. Βαρύ και σκληρό ως πέτρα, το πτώμα της ακούμπησε με ένα μουντό γδούπο το ξύλινο δάπεδο. Έμεινε να την κοιτάζει σιωπηλός για αρκετά δευτερόλεπτα. Το στομάχι του ανακατευόταν από το θέαμα. Αηδιασμένος, έφτυσε στον αέρα, γύρισε την πλάτη, άνοιξε την πόρτα του κρησφύγετου κι εξαφανίστηκε.
Την ίδια ημέρα ο Έξανδρος έφυγε σε διαφορετική πόλη. Είχε αποφασίσει πως θα επέστρεφε στο κρησφύγετό του μόνο για να ολοκληρώσει τη συμφωνία του. Μέχρι εκείνη την ώρα, όμως, θα χρησιμοποιούσε το χρόνο του για να σώσει τον κόσμο από το φόβο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου