Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Απόσπασμα, Κόσμος: Σκοτεινός Γαλαξίας

(Ο Σκοτεινός Γαλαξίας ανήκει στο είδος Επιστημονικής Φαντασίας - Τρόμου και είναι ο τέταρτος στη σειρά κόσμος που δημιούργησα. Η πρώτη έμπνευση για τον κόσμο αυτό ήρθε το 2007 και, από τότε μέχρι σήμερα, το πρώτο βιβλίο του Σκοτεινού Γαλαξία έχει ολοκληρωθεί σε ποσοστό μεγαλύτερο απο 50%.
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το πρώτο βιβλίο, το οποίο είναι μέρος μιας διλογίας.)


Απόσπασμα, Κόσμος: Σκοτεινός Γαλαξίας

«Δύο! Δύο πάνω δεξιά!» φώναζε ο Ζήνος, ο ελεγκτής πεδίου πτήσης στο βοηθό του πιλότου στον Τιτάνα Λίτονα, καθώς το μεταλλικό κήτος βρυχόταν, παίρνοντας ύψος. Εκατόν τρία μέτρα πιο μακριά, ο Τάνταλος βρισκόταν ήδη στον ουρανό και τα τέσσερα μεγάλα κανόνια λέιζερ που πρόβαλλαν εκατέρωθεν του δρακοκέφαλου φορτίζανε στη μέγιστη ισχύ.


«Δύο μεσαία σκάφη στο ραντάρ» απευθύνθηκε ο βοηθός, ο Μίσαρ, στον πιλότο. «Ας ετοιμαστούμε για το σμήνος.»

Ο πιλότος, ο Φερ, στράφηκε στο Ζήνο:

«Ζήνο, ηρέμησε και μη μιλάς βιαστικά. Βρίσκεσαι μέσα σε ένα Τιτάνα, ο πανικός δεν είναι αποδεκτός εδώ μέσα και δε βοηθάει κανέναν. Τώρα εξήγησέ μου τι στα κομμάτια εννοείς όταν λες ‘πάνω δεξιά’!»

«Συγγνώμη!» απολογήθηκε αμέσως ο Ζήνος και ηρέμησε. «Τεταρτημόριο ένα, μοίρες είκοσι τρείς και είκοσι τέσσερις. Δύο σκάφη της Γ.Ε.Χ.Α., μεσαίου μεγέθους, ασπίδες ενεργοποιημένες.»

«Η αλήθεια να λέγεται πάντως.» σχολίασε χαμηλόφωνα ο Μίσαρ στο αυτί του Φερ. «Με τον ορθό τρόπο παίρνει περισσότερη ώρα για να περιγραφεί ο εχθρός!»

«Δεν είναι ώρα τώρα!» τον μάλωσε ο Φερ. «Τα εμπρόσθια κανόνια;»

«Εξήλθαν και φορτίζουν, σε δέκα δευτερόλεπτα θα είναι έτοιμα προς βολή. Σε τέσσερα δευτερόλεπτα θα βρισκόμαστε στο κατάλληλο ύψος.»

«Ωραία, αν και θα μπορούσαμε να τα είχαμε ήδη κάνει όλα αυτά αν μπαίναμε στο θάλαμο αμέσως μόλις ανεβαίναμε στο Λίτονα!»

«Ο ορθός τρόπος, Φερ, ο ορθός τρόπος!» σχολίασε γελώντας ο Μίσαρ. «Τώρα μόλις στα έλεγα! Είναι σα να βλέπεις μια ρουκέτα να έρχεται κατά πάνω σου κι ένας γραφειοκράτης να σου ζητάει να συμπληρώσεις αίτηση για να ενεργοποιηθεί η ασπίδα σου!

Βρισκόμαστε στο κατάλληλο ύψος και τα εμπρόσθια κανόνια του δρακοκέφαλου είναι έτοιμα. Αναμένω συντεταγμένες.»

«Περίμενε να πλησιάσουν ακόμα λίγο.» είπε ο Φερ. «Και άνοιξε όλα τα πλάγια αυτόματα πολυβόλα των οκτώ εκατοστών, να είναι έτοιμα για το σμήνος.»

«Ενεργοποιήθηκαν. Σε είκοσι δευτερόλεπτα θα λειτουργούν αυτόματα.»

Καθώς ο Μίσαρ ολοκλήρωνε τη φράση του, το τζάμι του πιλοτηρίου φωτίστηκε κατακίτρινο και μια τσιριχτή ηλεκτρονική έκρηξη ξάφνιασε το πλήρωμα του πιλοτηρίου.

«Μας ρίχνουν!» φώναξε ο Ζήνος τρομαγμένος, αλλά χάρη στο άγριο βλέμμα του Φερ συνήλθε και επέστρεψε στην οθόνη αφής του.

Το ένα από τα δύο εχθρικά σκάφη είχε ανοίξει διαρκές πυρ εναντίον του Λίτονα, καθώς το άλλο πήρε ύψος προσπαθώντας να πλησιάσει τον Τιτάνα από πίσω.

«Μίσαρ, ρίξε και τα τέσσερα εμπρόσθια κανόνια ακριβώς κάτω από το πιλοτήριό τους. Αν χτυπήσουμε τον άξονα περιστροφής του βασικού πυργίσκου θα αναγκάζονται να στρίβουν ολόκληρο το σκάφος για να μας χτυπήσουν.» διέταξε ο Φερ.

Ο Μίσαρ άνοιξε πυρ και τέσσερις κατακόκκινες δέσμες λέιζερ ένωσαν το Λίτονα με το εχθρικό σκάφος. Η σκληρή θωράκιση του άξονα του αντιπάλου υποχώρησε, αλλά δεν είχε καταστραφεί ακόμα.

«Που να πάρει!» φώναξε ο Φερ. «Φόρτισε στο 70% και ξαναρίξε, αυτή τη φορά δε θα αντέξει. Και πού στα κομμάτια είναι ο Τάνταλος!»

Ο Ζήνος πετάχτηκε για να απαντήσει, ενώ το πιλοτήριο έγινε και πάλι κίτρινο. Ήταν ακόμα λίγο φοβισμένος, αλλά τώρα είχε μάθει να είναι τουλάχιστον ήσυχος.

«Ο Τάνταλος έχει απομακρυνθεί τουλάχιστον στα είκοσι δύο χιλιόμετρα. Και όσο πιο πολύ απομακρύνεται, τόσο πιο πολλές παρεμβολές εμφανίζονται στη συχνότητά του.»

«Καλύπτρες.» συμπέρανε ο Μίσαρ. Φέρανε Καλύπτρες μαζί τους. Δε θέλουνε να μαθευτεί παραέξω η μάχη.»

Ο Μίσαρ έριξε τη δεύτερη βολή στο ίδιο σημείο και η θωράκιση έσπασε. Ο άξονας περιστροφής χάλασε, όχι όμως εντελώς. Τώρα το κίτρινο σκάφος αναγκαζόταν να στρίψει ολόκληρο για να χτυπήσει το στόχο του, αλλά ο πυργίσκος του μπορούσε ακόμα να περιστραφεί για λίγες μοίρες.

«Κύριε» μίλησε με συγκρατημένο φόβο ο Ζήνος. «Κύριε, το σμήνος έφτασε!»

Το κίτρινο εκείνο νέφος, το σμήνος των Βοριστών, η μάζα της Γ.Ε.Χ.Α., της στρατιωτικής οργάνωσης ‘Γενική Επιστράτευση – Χρυσή Αυγή’ αποτελούνταν από περίπου πέντε χιλιάδες μικροσκοπικά σκάφη. Το κάθε σκάφος χωρούσε μόνο ένα πιλότο σε οριζόντια στάση. Στην ουσία ήταν ένα είδος καλά εξοπλισμένου εξωσκελετού, με βαριά θωράκιση και ευκίνητα άνω και κάτω άκρα. Σε κάθε ένα σκάφος του σμήνους υπήρχαν πάντα δύο μικρά πυροβόλα όπλα. Ένα ημιαυτόματο, με συμπυκνωμένες μάζες επεξεργασμένου, εκρηκτικού κίτρινου λέιζερ και ένα χειροκίνητο για την εκτόξευση ηλεκτρομαγνητικών σφαιρών.

Το ένα από τα δύο μητρικά σκάφη του Δυτικού Βόρον ήταν ακινητοποιημένο πολλά χιλιόμετρα πιο μακριά από το Λίτονα και φόρτιζε τα δικά του όπλα. Παράλληλα, ετοίμαζε άλλο ένα σμήνος, που θα επιτίθονταν στον Τάνταλο.

Στο Λίτονα, το σμήνος πλησίαζε με μεγάλη ταχύτητα. Για μια στιγμή, ο Μίσαρ και ο Ζήνος σταθήκανε να θαυμάσουν τη μεγαλόπρεπη μάζα. Ο Φερ, που το κατάλαβε, τους επανέφερε στην τάξη.

«Αν υπήρξε ποτέ έστω και ένας Βοριστής που να μη με εκνεύρισε τόσο ώστε να θέλω να τον διαλύσω, να μη ξαναπιάσω το κλειδί του Λίτονα στα χέρια μου! Εσείς οι δύο! Σταματήστε να χαζεύετε τις δυνάμεις του εχθρού και ενεργοποιήστε τις εκρηκτικές ασπίδες πάνω από τις κανονικές!»

Ο Ζήνος αμέσως ενεργοποίησε τις εκρηκτικές ασπίδες. Κάποιοι από το σμήνος θα προσπαθούσανε να περάσουν μέσα από τις ασπίδες του Λίτονα και να πατήσουν πάνω στο σκάφος, ψάχνοντας για αδύναμα σημεία ώστε να ρίξουν από απόσταση αναπνοής και να κάνουν μεγάλη ζημιά. Αν όμως προσπαθούσανε να πετάξουν μέσα από την εκρηκτική ασπίδα, το σκάφος τους θα φλεγόταν κατά την επαφή μαζί της και ο πιλότος θα πέθαινε από την υπερβολική θερμοκρασία ή θα αποκτούσε φριχτά εγκαύματα με αποτέλεσμα να μη μπορεί να χειριστεί άλλο πια το σκάφος του.

«Θα ρίξουμε ξανά με τα εμπρόσθια κανόνια ή όχι; Μας πλησιάζουν!» ρώτησε με αγωνία ο Μίσαρ. Το εχθρικό σκάφος όλο και πλησίαζε και, παρόλο που οι βολές του δε κάνανε καμία ζημιά στις ασπίδες ή στη θωράκιση του Λίτονα, αν πλησίαζε πολύ θα μπορούσε να χτυπήσει σημαντικά σημεία. Ένα τέτοιο σκάφος μπορούσε να αντέξει τη ζημιά από την εκρηκτική ασπίδα.

«Ναι» απάντησε βιαστικά ο Φερ.

«Ρίξ’ τους μία δόση στη μέγιστη ισχύ μόλις μας χτυπήσουν ξανά. Το κύριο κανόνι τους τώρα πια θα έχει ζεσταθεί σα λάβα. Κάνανε το λάθος να μας ρίξουν πάρα πολλές βολές ως τώρα. Με τα δύο κανόνια χτύπησέ τους ακριβώς πάνω στο κανόνι τους και με τα άλλα δύο στη βάση του πυργίσκου, πάνω από το πιλοτήριο.»

Ο Μίσαρ φόρτισε και έριξε. Και, όντως, το κανόνι του κίτρινου σκάφους έλιωσε και στράβωσε. Οι άλλες δύο ριπές κατέστρεψαν τη βάση του πυργίσκου και τα απομεινάρια του αποκολλήθηκαν και χάθηκαν στο διάστημα.

«Αυτό είναι!» φώναξε χαρούμενος ο Φερ. «Τώρα χτύπα ένα διαφορετικό στόχο με κάθε ένα κανόνι. Δύο στα φτερά, ένα στο σημείο όπου βρισκόταν πριν ο πυργίσκος και ένα ακριβώς πάνω στο τζάμι του πιλοτηρίου.

Οι κόκκινες φωτεινές γραμμές λέιζερ βρήκανε όλες το στόχο τους, εκτός από μία, εκείνη του πιλοτηρίου. Αλλά και πάλι, η ζημιά που δέχτηκε το σκάφος ήταν τεράστια. Το ένα φτερό έσπασε εντελώς, το άλλο λύγισε και στο πάνω μέρος του σκάφους δημιουργήθηκε μια πλατιά τρύπα, μέσα από την οποία εκτοξεύτηκαν στο αχανές διάστημα όλοι οι επιβαίνοντες. Το πλήρωμα στο πιλοτήριο του Λίτονα μπορούσε να δει τα σώματά τους να σπαρταράνε με αγωνία για οξυγόνο πριν ξεψυχήσουν.

«Λοιπόν, πάει το ένα. Μείνανε μερικές χιλιάδες!» έκανε ικανοποιημένος ο Φερ. «Ζήνο, ανέφερε κατάσταση των πλάγιων αυτομάτων όπλων.»

«Όλα βρίσκονται σε λειτουργία, κύριε, εκτός από δύο όπλα που έχουν πέσει στο 89% και οκτώ όπλα που πέσανε τα μισά στο 76% και τα άλλα μισά στο 74%. Φαίνετε πως κάποιοι από το σμήνος πέσανε ακριβώς πάνω στις κάνες.

«Ας είναι, δε κάνουν μεγάλη ζημιά.» σχολίασε ο Φερ. «Μίσαρ, μετακίνησέ μας τριακόσια μέτρα προς τα πίσω, το άλλο σκάφος μας πέρασε και ίσως να προσπαθήσει να μας χτυπήσει στους προωθητήρες. Ζήνο, Ενεργοποίησε όλες τις οπίσθιες κάμερες στην οθόνη μου. Θέλω να δω με τα μάτια μου τι στο καλό συμβαίνει με τον Τάνταλο.»

Ο Ζήνος αμέσως εκτέλεσε την εντολή. «Μερικές έχουν σπάσει, αλλά όσες λειτουργούν δείχνουν κυρίως παράσιτα.» είπε στο Φερ.

«Τότε θα κάνουμε περιστροφή.» αποφάσισε ο πιλότος. «Μίσαρ, κάνε την πιο σύντομη περιστροφή εκατόν ογδόντα μοιρών που έχεις κάνει ποτέ σου. Μπορεί να μας χρειάζονται.»

Μετά από δύο λεπτά και, καθώς ο Λίτονας ακόμα αντιμετώπιζε το σμήνος γύρω του, η εικόνα αποκαλύφθηκε μπροστά τους.

Το πιλοτήριο του Τιτάνα είχε καλυφθεί από μια μεγάλη, ακανόνιστη μάζα σάρκας. Αίμα είχε βάψει τα τζάμια και τις μεταλλικές πλάκες τριγύρω. Ούτε το σμήνος δε πλησίαζε εκείνη την περιοχή. Λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα, το δεύτερο σκάφος του Βόρον ήταν κομμένο σε δύο κομμάτια, πεταμένο σε μια γωνία του Σύμπαντος.

Ο Φερ πετάχτηκε σαστισμένος από τη θέση του και κόλλησε ολόκληρος πάνω στο τζάμι.

«Τι στα κομμάτια του λευκού γαλαξία έγινε εκεί πέρα! Μίσαρ, πλησίασέ τους όσο μπορείς! Ζήνο, επικοινώνησε με το πιλοτήριο μόλις μπούμε στην εμβέλειά τους!»

Με το σμήνος των Βοριστών ακόμα να τον περιτριγυρίζει, ο Λίτονας πλησίασε τον Τάνταλο και ο Ζήνος έστειλε σήμα.

«Ο Τάνταλος μας ακούει; Στέλνουμε σήμα από το πιλοτήριο του Λίτονα, ο Τάνταλος μας ακούει;»

Καμία απάντηση.

Στο κάτω μέρος του Τιτάνα, ακριβώς στη μέση του σκάφους, οι βαριές, ατσάλινες ερπύστριες που συντηρούσαν διαρκώς μεταβαλλόμενο το κέντρο βάρους ώστε να είναι εύκολη και γρήγορη η στροφή του Τάνταλου είχαν σπάσει και κρεμόταν από τις θέσεις τους. Δεν είχε απομείνει πολλή ώρα ώσπου ο Τιτάνας να χάσει τη σταθερότητά του και να κοπεί στη μέση.

«Τάνταλε, μας ακούτε; Εκπέμπουμε από το πιλοτήριο του Λίτονα, μερικά χιλιόμετρα μακριά σας. Τι στο καλό έγινε εκεί πέρα;» επανέλαβε ο Ζήνος.

Ο Φερ δε μπορούσε να πάρει τα μάτια του από το πιλοτήριο. Ποτέ του δε φαντάστηκε την πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο σε ένα Τιτάνα. Από όλα τα σκάφη της Μεγιδδούς, οι Τιτάνες ήταν ανέγγιχτοι. Κανείς ποτέ δε κατάφερε να τους προκαλέσει τέτοια ζημιά.

Ο Μίσαρ πλησίασε και ψιθύρισε στο αυτί του Φερ.

«Τι θα κάνουμε αν είναι νεκροί;»

Ο Φερ ξεκόλλησε από το τζάμι του πιλοτηρίου και απάντησε πολύ σοβαρά.

«Θα συνεχίσουμε να πολεμάμε το Σμήνος. Αλλά δεν είναι νεκροί. Δε γίνεται να πεθάνει ολόκληρο το πλήρωμα ενός Τιτάνα. Κάποιος θα απαντήσει. Ζήνο, επεκτάσου σε όλες τις συχνότητες του Τάνταλου. Αν χρειαστεί, σπάσε την προστασία και παραβίασε το πρωτόκολλο επικοινωνίας. Η διοίκηση θα δείξει κατανόηση όταν δώσουμε εξηγήσεις.

Ο Ζήνος άνοιξε όλα τα διαθέσιμα κανάλια επικοινωνίας με τον Τάνταλο και άρχισε να παραβιάζει το πρωτόκολλο, ώστε να ανοίξει επικοινωνία με όλους τους θαλάμους που μπορούσαν να συγχρονιστούν στη συχνότητά του, ακόμα και τους υπνοθαλάμους, τα καταστήματα και τα μαγειρεία.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, πέντε νέα κανάλια είχαν ανοίξει και, καθώς ο Ζήνος συνέχιζε τη διαδικασία για να προσθέσει κι άλλα, άκουσε μια γυναικεία φωνή από το ηχείο της κονσόλας του.

«-----ρισε---ω----ούνβιχ!--όχι απ-------σεχε!-----------γορα!----σκάφ---ωσης αμέσω---»

Εκτός από τα παράσιτα, πυροβολισμοί λέιζερ εμπόδιζαν τις λέξεις να ακουστούν καθαρά. Και οι τρεις άντρες, όμως, προλάβανε να πιάσουν το όνομα του Ρούνβιχ.

«Υπάρχουν επιζήσαντες!» Αναφώνησε καταχαρούμενος ο Φερ.

«Και ο διοικητής Ρούνβιχ Σιοσμίτ είναι ζωντανός! Ζήνο, από πιο μέρος ήταν αυτό που μόλις ακούσαμε;»

«Στη μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων, έναν όροφο πάνω από τον προθάλαμο των σκαφών έκτακτης ανάγκης, κύριε. Φαίνεται πως οι κάτω όροφοι λειτουργούν ακόμα και οι επιζήσαντες κατευθύνονται προς τα σκάφη διαφυγής για να σωθούν.»

Το πρόσωπο του πιλότου έχασε τη μικρή χαρά που είχε.

«Αν θέλουνε να φύγουν από κει», μονολόγησε ο Φερ, «αυτό σημαίνει ότι ο Τάνταλος είναι καταδικασμένος! Πώς είναι δυνατόν;»

Πήγε και στάθηκε μπροστά στην οθόνη του Μίσαρ.

«Άσε με να δω» είπε και τον σκούντηξε στην άκρη. Πανικός άρχισε να τον κυριεύει.

«Το Σμήνος δε μπορεί να τους προκάλεσε τέτοια βλάβη τόσο γρήγορα. Ζήνο, προσπάθησε να στείλεις σήμα στον προθάλαμο, αν απαντήσουν πες τους να προσγειώσουν το σκάφος διάσωσης όσο πιο κοντά στη βάση μπορούνε, χωρίς να τη χτυπήσουν. Μη τολμήσουνε καν να δειλιάσουν και να φύγουν προς τη Μεγιδδώ, διότι αν δε τους τελειώσουν τα καύσιμα στο δρόμο, θα πετάξω εγώ ο ίδιος ως εκεί και θα τους στραγγαλίσω!»

«Μάλιστα κύριε!» δέχτηκε τη διαταγή χωρίς αντιρρήσεις ο Ζήνος, βλέποντας ότι η κατάσταση του Φερ είχε χειροτερέψει.

«Με ακούτε από τον Τάνταλο; Καλούμε από το Λίτονα. Έχουμε εισχωρήσει σε όλες τις συχνότητές σας και αναζητούμε επιζώντες. Σας παρακαλώ απαντήστε» έστειλε σήμα ο Ζήνος.

«--με Λί-----ρα---φη---ης---διοι---ιχ------άγνωσ----α----» ήρθε η απάντηση από το ηχείο.

«Δε καταλαβαίνω τίποτε, κύριε. Ίσως θα πρέπει να στείλουμε παρατηρητές να σαρώσουν τα εσωτερικά στρώματα του Ταντάλου.» πρότεινε ο Ζήνος.

«Στείλε, αλλά ρύθμισέ τους στη μέγιστη ταχύτητα» απάντησε ο Φερ. «Με τόσους Βοριστές να μας περικυκλώνουν, θα χάσουμε πολλούς παρατηρητές.

Ο Ζήνος ενεργοποίησε διακόσιους παρατηρητές από την κονσόλα του και ρύθμισε την ταχύτητα και τον προορισμό τους. Στο κέντρο της οροφής του Τιτάνα μία μικρή καταπακτή άνοιξε και οι παρατηρητές πετάχτηκαν έξω με μεγάλη ταχύτητα. Ο πρώτος παρατηρητής έσκασε πάνω στο κεφάλι του εξωσκελετού ενός Βοριστή που πετούσε εκείνη τη στιγμή ακριβώς πάνω από την καταπακτή.

Από τους υπόλοιπους παρατηρητές, τέσσερις έπεσαν σε μια ομάδα έντεκα Βοριστών, διαμελίζοντάς τους. Οι κομματιασμένοι εξωσκελετοί, αφήνοντας κατακόκκινες παχιές λωρίδες από φλεγόμενο, αχνιστό αίμα και ολόκληρα φρεσκοκομμένα μέλη στην πορεία πτώσης τους, χτυπήσανε πάνω σε δύο από τα αυτόματα πολυβόλα στο πλάι του Τάνταλου, αχρηστεύοντάς τα.

Πιο δίπλα, ένας από τους Βοριστές είχε πλησιάσει πολύ κοντά στη συστοιχία των όπλων και έριξε τον ηλεκτρομαγνητικό του παλμό σε ένα από τα αδύναμα σημεία ανάμεσα στις καταπακτές. Αν και τα ηλεκτρονικά συστήματα του εξωσκελετού του απενεργοποιήθηκαν από τον παλμό και ο ίδιος έπεσε πάνω στις μεταλλικές πλάκες του Τιτάνα, ανήμπορος να απογειωθεί ξανά, πέτυχε το στόχο του. Τέσσερα αυτόματα όπλα επηρεάστηκαν από τον παλμό, με τα δύο να έχουν απενεργοποιηθεί πλήρως και τα άλλα δύο να πυροβολούν με πολύ χαμηλότερο ρυθμό.

Με το σώμα του γεμάτο εγκαύματα από την πύρινη δύναμη της εκρηκτικής ασπίδας, ο φανατισμένος στρατιώτης σήκωσε με δυσκολία όρθιο τον εξωσκελετό του στα δύο πόδια και άρχισε να πυροβολεί από το σημείο όπου είχε πέσει, προς την επιφάνεια του Ταντάλου. Στο συγκεκριμένο σημείο, όμως, η θωράκιση του Τιτάνα ήταν ιδιαίτερα βαριά, λόγω της εκτεθειμένης περιοχής κι έτσι, τα πυρά του δε καταφέρανε τίποτα στο συμπαγές, παχύ ατσάλι του σκάφους. Έτσι, ο Βοριστής στράφηκε προς τους παρατηρητές, στέλνοντας δύο από αυτούς στην καταστροφή τους. Ένα βαρύ θραύσμα τον χτύπησε στο κεφάλι κι εκείνος λιποθύμησε, πέφτοντας με δύναμη επάνω στο μεταλλικό, ανθεκτικό δέρμα του Ταντάλου.

Όσοι παρατηρητές απομείνανε ανέπαφοι είχαν σχεδόν φτάσει στο σημείο που υπέδειξε ο Ζήνος από την κονσόλα του. Ο Φερ ήταν σίγουρος ότι σε μια τέτοια ώρα βιασύνης και ανάγκης οι παρατηρητές θα ήταν ουσιαστικά άχρηστοι, αλλά δεν υπήρχε τίποτα πιο αξιόπιστο εκείνη τη στιγμή.

Υπό τις οδηγίες του Ζήνου, οι ρομποτικοί ανιχνευτές ενεργοποίησαν τις διαστρωματικές τους ακτίνες και τις ρίξανε επάνω στις ατσάλινες πλάκες του Λίτονα. Στην οθόνη αφής του χειριστή οι πλάκες γίνανε σχεδόν διάφανες. Πίσω από τις πλάκες φαινόταν αχνά οι ακμές και τα πολύγωνα των στοιχείων του σκάφους στην περιοχή εκείνη. Ανάλογα με την απόσταση των αντικειμένων από το σημείο του κάθε ανιχνευτή, το χρώμα τους άλλαζε. Το πιο κοντινό αντικείμενο, τοποθετημένο ακριβώς πίσω από τις μεταλλικές πλάκες, ήταν οι σωληνώσεις του σκάφους και τα ηλεκτρομηχανολογικά του στοιχεία, όλα χρωματισμένα κόκκινα. Λίγο πιο μακριά, με κίτρινο χρώμα, οι κοντινές ακμές των τοίχων του θαλάμου και το ωοειδές σχήμα της πόρτας. Το πιο μακρινό αντικείμενο του δωματίου ήταν χρωματισμένο μπλε και αναφερόταν στο πολύπλοκα σχηματισμένο σύστημα διαφυγής.

«Ακόμα τίποτα κύριε» είπε ο Ζήνος στο Φερ. Έστειλε τους μισούς ανιχνευτές μερικά μέτρα πιο δίπλα, στον προθάλαμο.

«Ούτε στον προθάλαμο βλέπω κανέναν. Ίσως κολλήσανε στον ανελκυστήρα ή αναγκάζονται να κατεβούνε από τις σκάλες.»

Ο Φερ δε μιλούσε. Με το βλέμμα κολλημένο στην οθόνη, περίμενε κάτι καινούριο να εμφανιστεί και να χρωματίσει την εικόνα. Ο Ζήνος, που κατάλαβε την αγωνία του πιλότου, πήρε τα χέρια του από την κονσόλα και περίμενε. Ο Μίσαρ πλησίασε ακόμα πιο κοντά στο Λίτονα, μήπως και βελτιωθεί η ποιότητα του σήματος.

Ο Ζήνος συμμεριζόταν την αγωνία του πιλότου. Κοίταζε πότε την οθόνη και πότε το Φερ.

Και, τη στιγμή που ετοιμαζόταν να ζητήσει την άδεια να μετακινήσει τους παρατηρητές στον επάνω όροφο για ανίχνευση, τα σχήματα στην οθόνη άλλαξαν.

Η ηλεκτρική πόρτα στον προθάλαμο άνοιξε και μία θολή, πρασινωπή φιγούρα εισήλθε στο δωμάτιο. Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί παρουσιαζόταν ως πράσινες, θολές φιγούρες στο σύστημα των παρατηρητών ανεξάρτητα από την απόστασή τους από το φακό, όπως είχε ορίσει το Συμβούλιο Εξερευνήσεων των Νέων. Ο Φερ άφησε έναν αναστεναγμό ανακούφισης να βγει από το στήθος του. Ταυτόχρονα, όμως, το βλέμμα του έγινε πιο ανήσυχο διότι περίμενε να δει δύο φιγούρες τουλάχιστον. Ήξερε ότι ο διοικητής Ρούνβιχ ήταν ζωντανός, αλλά η φωνή στα ηχεία ήταν θηλυκή.

«Πού στο καλό είναι;» μονολόγησε.

Ακόμα μια θολή φιγούρα, λίγο μικρότερη σε μέγεθος, πέρασε την πόρτα. Ο Φερ άρχισε να φωνάζει από χαρά. Οι δύο φιγούρες σταθήκανε για λίγο μπροστά στην ηλεκτρική πόρτα αλλά οι κινήσεις τους ήταν συγκεχυμένες. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, οι δυο επιζήσαντες περνούσαν την άλλη πόρτα του δωματίου και μπαίνανε στο θάλαμο των σκαφών διαφυγής.

Λίγο πριν μεταφέρει ο Ζήνος όλους τους παρατηρητές στο θάλαμο των σκαφών, παρατήρησε κάτι στο προθάλαμο. Μικρές, ακανόνιστες γραμμές εμφανιζόταν γύρω από την πόρτα. Σε ένα σημείο, μάλιστα, μπορούσε να διακρίνει λίγο πράσινο χρώμα, αν και δεν ήταν εντελώς σίγουρος διότι, ότι κι αν ήταν εξαφανίστηκε αμέσως. Οι γραμμές, όμως, παρέμειναν. Στο διπλανό θάλαμο, οι δύο φιγούρες κάνανε φαινομενικά ακατανόητες κινήσεις, αλλά αυτό που μάλλον κάνανε ήταν η διαδικασία εκκίνησης ενός σκάφους διάσωσης. Όταν το πράσινο χρώμα εξαφανίστηκε σιγά-σιγά από την οθόνη, ο Φερ κατάλαβε ότι είχανε μπει στο σκάφος. Σήκωσε το κεφάλι του από την κονσόλα του Ζήνου και κόλλησε το πρόσωπό του στο τζάμι του πιλοτηρίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου